Vaktim var.

Hiç beklenmedik bir an aniden yükselen dalgalar, ordan oraya savrulmalar. Hiç beklenmedik anda oluşan kırgınlıklar. Seni kavuran özlem. Görmek, bakmak, anlamak ve bu üçünün değerini anlayamamak. Korkmak, kaçmak, varmak. Kendini bilmediğin bir sokakta bulmak. O sokakta kaybolmak. Düşüncelerimin bu kadar yorması dalgalarımdan mı? Ne düşünüyorsun diye sorma. Anlayamazlar anlatamıyorum zaten. Ne hissettiğimi, nasıl baktığımı anlayamazlar derinliğimi hissedemezler. Ordan oraya savruluyorum. Ordan oraya kavruluyorum. Telaşımın tam içindeyim. Hayallerimin ise dışında. Zorluyorum ama olmuyor. Kolay değil farkındayım. Senin içinde, onun içinde zor. Sadece yapmamız gerekiyor işte, kalkmamız gerekiyor. Görmemiz, duymamız hissetmemiz gerekiyor. En önemlisi senin için hangisi bilmiyorum ama benim düşünmem gerekiyor..

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s